Feigenbaum stond aan het hoofd van de Operations afdeling in GE, het bedrijf waardoor de Six Sigma methode bekend werd bij groot publiek. Feigenbaum introduceerde aldaar het concept van Total Quality Control (1961). Evenals Deming benadrukt hij het feit dat kwaliteit moet leven onder zowel management als personeel en zodoende een verantwoordelijkheid is van iedereen binnen de organisatie.

In zijn visie op kwaliteitsmanagement benadrukt hij tevens het belang van het financiele aspect. De programma's die de hoogste ROI leveren zijn in zijn ogen de meest effectieve keuze bij het selecteren van projecten. Feigenbaum heeft tevens een belangrijke bijdrage geleverd in de theorieën over de Costs of Quality.

Hij introduceerde de categorisatie van COQ in appraisal-, prevention- en failure costs. Deze categorisatie is min of meer de standaard geworden binnen de kwaliteitsmanagement theorie.

Crosby beweerde dat door het verbeteren van kwaliteit het bedrijfsresultaat kan worden verbeterd. Dit wordt gestuwd door de gedachte dat hogere kwaliteit kosten reduceert en inkomsten verhoogt. Crosby definieerde kwaliteit als "conformance to requirements".

Hij introduceerde tevens de volgende aannames binnen de leer van kwaliteitsmanagement: de enige standaard voor performance is Zero Defects; kwaliteit meet je door de Costs of Quality (COQ) te meten; en preventie van non-conformance (het niet nakomen van requirements) is de methode om kwaliteit te verbeteren. In 1979 publiceerde Crosby zijn werk Quality is free, waarin hij in 14 stappen uitlegt hoe een organisatie haar kwaliteit kan verbeteren.

Ishikawa legde nadruk op het eenvoudige wijze faciliteren van continuous improvement. Dit wordt volgens hem eenvoudiger mogelijk door middel van teamwork (quality circles) en het gebruik van voor de gehele organisatie eenvoudige methoden.

Een van de bekendste bijdragen van Ishikawa aan de leer van kwaliteitsmanagement is zijn cause and effect diagram. Ishikawa stond tevens aan de basis van de veel beschreven Seven Basic Tools of Quality Control. Ishikawa beschikte in Japan over een zeer goede reputatie als hoogleraar Total Quality Control. Een van zijn bekendste werken is dan ook zijn Guide to Quality Control (1979).

Deming beweert in tegenstelling tot Crosby dat kwaliteit niet gemeten moet worden in termen van Cost of Quality, maar door middel van statistische analyse. Volgens Deming zijn alle productieprocessen onderhevig aan variatie, en kan kwaliteit verhoogd worden door deze variatie te reduceren.

Een belangrijke bijdrage van Deming aan de leer van kwaliteitsmanagement is zijn Plan-Do-Check-Act cirkel. Deze cirkel vormt zijn leidraad voor continue verbetering. In zijn aanpak benadrukt Deming het belang van de betrokkenheid van de gehele organisatie in het verbeterproces.

Management moet als driver of change dienen en dient zich bij elk verbeterproces te betrekken. Medewerkers dienen te worden getraind in kwaliteitstechnieken, en statistische technieken, uiteraard met het oog op het terugdringen van variatie in processen, en het reduceren van het aantal defects (fouten) in zowel bedrijfsprocessen als in produkten. In de aanpak van Deming ziet men veel facetten terug van de Six Sigma methode. De belangrijkste grondslag is het meetbaar maken van kwaliteit door middel van statistische analyse. Een van de bekendste werken van Deming is Quality, Productivity and Competitive Position (1982).

Taguchi verkreeg bekendheid om zijn eigen statistische methode waarop hij Design of Experiments toepaste. Taguchi hanteert tevens een aparte definitie van kwaliteit: "het veroorzaakte verlies voor de maatschappij vanaf het moment dat het product verstuurd wordt."

Verlies ziet hij zowel in kwalitatieve aspecten als ontevredenheid van de klant, als in kwantitatieve (of zelfs financiële) aspecten als dalend marktaandeel. Bekend werd het gedachtegoed van Taguchi dan ook voornamelijk door zijn Loss Function in Introduction to Quality Engineering (1986).

Imai bundelde zijn kennis over Japanse verbetertechnieken in zijn boek Kaizen, the key to Japans Competitive success (1986). Kaizen staat voor het stapsgewijs verbeteren, en maakt gebruik van diverse technieken (waaronder ook het door deming geïntroduceerde Plan-Do-Check-Act). Een van de bekendste principes ofwel Kaizen-technieken is Just In Time management (JIT).

Door JIT toe te passen streeft men efficiency na door het tijdstip van ontstaan van de vraag zo snel mogelijk te koppelen aan de levering van het aanbod. Dit impliceert min of meer het terugdringen van voorraden naar 'nul'. De kern van Kaizen is het zogenaamde 'habit of improvement', wat inhoud dat iedereen in de organisatie continue verbetering nastreeft.

Een ander aspect waarbij Kaizen sterk de nadruk op wordt gelegd is klanttevredenheid ("Delighting the Customer"). Dit zijn aspecten die tevens bij voorgaande Amerikaanse goeroe's is terug te vinden. De nadruk bij Kaizen ligt echter op het 'elke dag een klein stukje beter'.

Juran is volgens velen de grondlegger van het bespreken van de betrokkenheid van management in het kwaliteitsverbeterproces. Een ander punt wat door Juran wordt bepleit is het meten van kwaliteit door middel van de Costs of Quality. In tegen stelling tot Deming ziet Juran verantwoordelijkheid voor de kwaliteit als onderdeel van 'quality professionals' die als interne adviseurs zowel management als werknemers begeleid.

Juran (1999) bood een brede aanpak van kwaliteitsmanagement in tien stappen, respectievelijk:

1. In beeld brengen van verbetermogelijkheden
2. Doelstellingen formuleren voor verbetering
3. Organisatie om doelstellingen opzetten
4. Trainen van betrokkenen
5. verbetermogelijkheden projectmatig aanpakken
6. Vooruitgang rapporteren
7. Erkenning bieden
8. Resultaten communiceren
9. De score bijhouden door middel van een 'Quality Cost Scoreboard'
10. Het borgen van het momentum en de jaarlijkse verbeteringen in systemen en processen

De basis voor de Six Sigma methode werd gelegd toen Motorola het belang erkende om haar processen in kaart te brengen, en de variatie in deze processen te meten. De wijze waarop Motorola haar processen verbeterde werd beschouwd als de management filosofie binnen Motorola en werd binnen Motorola de Six Sigma methode genoemd.

In diverse gesprekken tussen Bob Galvin (CEO Motorola) en Lawrence Bossidy (CEO AlliedSignal later Honeywell) werd de Six Sigma filosofie gedeeld met AlliedSignal. Voormalig General Electric (GE) topman Lawrence Bossidy wist als nieuwe CEO van AlliedSignal (nu onder de naam Honeywell) met Six Sigma het bedrijf uit een neerwaartse cirkel te halen, en om te zetten in een succesvolle organisatie. Jack Welch, destijds nog CEO van GE, was zeer geïnteresseerd in deze 'succes formule' van zijn voormalig collega.

Dr. Harry has been widely recognized and cited in many publications as the principal architect of Six Sigma and the world's leading authority within this field. His ground breaking book entitled Six Sigma: The Management Strategy Revolutionizing the World's Top Corporations has been on the "best seller list" of the Wall Street Journal, Business Week, and Amazon.com. His companion book to this bestseller was entitled: Six Sigma Field book: How to Successfully Implement the Six Sigma Breakthrough Management Strategy.

He has served as a consultant to many of the world’s top CEOs and has been a featured guest on such television programs as the NBC show "Power Lunch". In recognition of outstanding service, Dr. Harry was awarded the National Leadership Award by Congressman Tom Cole and has been distinguished by Arizona State University with the 2002 Engineering Excellence Award for superb achievements in the engineering profession and notable contributions to society.

In 1995 werd Six Sigma door de gehele organisatie van GE toegepast, en met succes. De nadruk op betrokkenheid van management, het streven naar het six sigma niveau en de focus op efficiency en effectiviteit hebben geleid tot besparingen van $ 320.000.000 in twee jaar. In het derde jaar werd een besparing gerapporteerd van meer dan een miljard dollar (Eckes, 2003).